گزارش هفته: تحولات کلیدی در صنعت انرژی دریایی و کشتیرانی — ۳ مهر ۱۴۰۵

کنوانسیون سالانه IBIA ۲۰۲۶ در نیویورک به عنوان یک رویداد کلیدی در صنعت انرژی دریایی برگزار خواهد شد. این کنوانسیون به گردهمایی سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیرندگان ارشد می‌پردازد و موضوعاتی نظیر مقررات و چالش‌های عملیاتی را بررسی می‌کند.

همچنین، صنعت کشتیرانی شاهد افزایش بی‌سابقه‌ای در سفارش کشتی‌های کانتینری بوده است که نشان‌دهنده تغییرات عمده در بازار حمل و نقل دریایی است. در کنار این، تغییرات مدیریتی در صنعت کشتی‌سازی و توجه به ممنوعیت صادرات دیزل توسط دولت ایالات متحده، تحولات مهمی را به همراه دارد.

بیشتر بخوانید: شرکت انتقال گاز ایران برای زمستان ۱۴۰۵ آماده می‌شود

تحولات مهم در صنعت انرژی دریایی و حمل و نقل

کنوانسیون سالانه IBIA ۲۰۲۶ که از تاریخ ۱۰ تا ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ در هتل نیویورک ماریوت داون تاون برگزار خواهد شد، به‌عنوان یک رویداد کلیدی برای جامعه جهانی انرژی دریایی شناخته می‌شود. این کنوانسیون فرصتی است برای گردهمایی سیاست‌گذاران، مالکان کشتی‌ها، خریداران و تأمین‌کنندگان سوخت، بازرگانان و تصمیم‌گیرندگان ارشد در زنجیره ارزش انرژی دریایی. در طی سه روز برگزاری این رویداد، نمایندگان حاضر به بررسی تحولات شکل‌دهنده به صنایع سوخت و حمل‌ونقل دریایی خواهند پرداخت و موضوعاتی نظیر مقررات، دینامیک بازار، چالش‌های عملیاتی و کیفیت سوخت مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.

یکی از ویژگی‌های کلیدی این کنوانسیون، ارائه نظرات مستقیم از چهره‌های ارشد تأثیرگذار بر سیاست‌های دریایی و استراتژی‌های تجاری است. لورا دی‌بیلا، رئیس کمیسیون دریایی فدرال ایالات متحده، در این رویداد سخنرانی کلیدی را ارائه خواهد کرد که دیدگاهی از ایالات متحده درباره سیاست دریایی و اهمیت استراتژیک حمل‌ونقل و سوخت‌های دریایی را به اشتراک می‌گذارد. همچنین، سیدنی پلانت، سرپرست اداره ارتباطات استراتژیک در اداره دریایی وزارت حمل‌ونقل ایالات متحده، سخنرانی‌ای درباره اولویت‌های مقرراتی و تجاری تأثیرگذار بر حمل‌ونقل بین‌المللی خواهد داشت. این سخنرانی‌ها به شرکت‌کنندگان این امکان را می‌دهد که با چالش‌ها و فرصت‌های موجود در این صنعت آشنا شوند.

در کنار این سخنرانی‌ها، پنل‌هایی نیز در نظر گرفته شده است که الکساندر پروکوپاکیس، مدیر اجرایی IBIA، رهبری آن را بر عهده خواهد داشت. این پنل شامل نمایندگانی از انجمن‌های دریایی منطقه‌ای و جهانی خواهد بود که به بررسی موضوعات مختلفی از جمله سوخت‌های جایگزین و کاهش کربن خواهند پرداخت. نیک دی هان از بوراندو و پائولا ناوا از مارکیس انرژی گلوبال نیز در این زمینه مشارکت خواهند کرد. به‌طور کلی، این کنوانسیون به‌عنوان یک نقطه عطف در صنعت دریانوردی، فرصت‌های ارزشمندی برای شبکه‌سازی و ایجاد ارتباطات جدید بین شرکت‌کنندگان فراهم خواهد کرد.

در ادامه تحولات مهم در صنعت دریانوردی، ماکرس (Maersk) نیز به‌طور رسمی سفارش ۲۶ کشتی کانتینری جدید را تأیید کرده است. این کشتی‌ها هر کدام دارای ظرفیت ۱۸,۶۰۰ TEU بوده و مجهز به موتورهای دوگانه‌سوز هستند که قابلیت کار با گاز طبیعی مایع (LNG) را دارند. تحویل این کشتی‌ها در سال‌های ۲۰۲۹ و ۲۰۳۰ برنامه‌ریزی شده است و این اقدام به‌نوعی نشان‌دهنده تمایل ماکرس به گسترش ناوگان خود در شرایطی است که به‌مدت چند سال، سفارشات این شرکت نسبت به رقبای خود محدود بوده است. این سفارش جدید به تنهایی نمایانگر افزایش ظرفیت ۴۸۳,۶۰۰ TEU برای ناوگان ماکرس خواهد بود.

ماکرس به‌دنبال گسترش ناوگان خود در شرایطی است که بازار حمل و نقل دریایی تحت تأثیر رقابت شدید قرار دارد. با توجه به آمار موجود، ناوگان عملیاتی ماکرس حدود ۴.۷۳ میلیون TEU ظرفیت دارد که از این میزان، ۱.۲۱ میلیون TEU در حال حاضر در دست سفارش است. این تحولات در حالی رخ می‌دهد که ماکرس در فوریه گذشته نیز اقدام به سفارش هشت کشتی دوگانه‌سوز LNG با ظرفیت ۱۸,۶۰۰ TEU از کارخانه New Times کرده بود. در مجموع، این اقدامات نشان‌دهنده استراتژی ماکرس برای تقویت موقعیت خود در بازار جهانی حمل و نقل دریایی و پاسخگویی به نیازهای در حال تغییر مشتریان است.

تحولات بی‌سابقه در صنعت کشتیرانی و توافقات بزرگ در صنعت گردشگری

در هفته‌ای که گذشت، صنعت کشتیرانی شاهد افزایش بی‌سابقه‌ای در سفارش کشتی‌های کانتینری بود. این افزایش به حدی رسید که برخی از شرکت‌های بزرگ کشتیرانی، تعداد بیشتری کشتی در حال سفارش دارند نسبت به کل ناوگان موجود خود. تحلیل‌گران بازار این وضعیت را به عنوان نشانه‌ای از تغییر عمده در بازار حمل و نقل دریایی تلقی می‌کنند. به طور کلی، نسبت سفارش کشتی‌ها به ناوگان فعلی به بیش از ۴۵ درصد افزایش یافته است که این بالاترین سطح از سال ۲۰۰۹ محسوب می‌شود. این شرایط، به ویژه پس از تأیید سفارش‌های اخیر شرکت Maersk برای ۲۶ کشتی و برنامه ۱۲ کشتی CMA CGM به وقوع پیوسته است.

شرکت‌های کشتی‌رانی نظیر Regional Container Lines، Zhonggu Logistics و Kawa Shipping، با افزایش قابل توجهی در فهرست سفارش‌ها مواجه شده‌اند. برای مثال، شرکت Hai An Transport با ۳۶۸ درصد و Tailwind Shipping با ۹۷ درصد، پیشتاز این افزایش سفارش‌ها هستند. این تحولات نشان‌دهنده رقابت فزاینده در صنعت کشتیرانی است، جایی که شرکت‌های بزرگ مانند Maersk و MSC، حدود ۳۵ و ۳۹ درصد از ناوگان فعلی خود را سفارش داده‌اند. این افزایش ناوگان می‌تواند بر رقابت این شرکت‌ها تأثیر منفی بگذارد و نیاز به افزایش سهم بازار را برای هر خط کشتیرانی به دنبال داشته باشد.

با وجود این افزایش در تعداد کشتی‌ها، چالش‌هایی نیز وجود دارد که می‌تواند بر ظرفیت کلی تأثیر بگذارد. شرکت‌ها با استفاده از سفرهای خالی و مدیریت دقیق ناوگان تلاش کرده‌اند میزان استفاده از کشتی‌ها را در سطوح بالا نگه دارند. اما به نظر می‌رسد که یک شوک دوم نیز ممکن است با بازگشت خدمات آسیا به اروپا از طریق کانال سوئز به وقوع بپیوندد. این شوک می‌تواند سفرها را کوتاه‌تر کرده و ظرفیت کشتی‌ها را آزاد کند. به طور کلی، تست واقعی برای صنعت کشتیرانی کانتینری زمانی خواهد بود که این ظرفیت بازگشتی با بزرگ‌ترین فهرست سفارش‌ها در تاریخ این صنعت همزمان شود.

در بخش دیگری از اخبار، شرکت رویال کارائیب (Royal Caribbean Group)، یکی از بزرگ‌ترین اپراتورهای صنعت کروز، در حال مذاکره برای خرید زنجیره هتل‌های ساندالز (Sandals) واقع در کارائیب است. ارزش این توافق به بیش از ۶ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود. ساندالز که به عنوان یک اپراتور خصوصی در سال ۱۹۸۱ تأسیس شده، دارای ۱۷ مرکز تفریحی تحت برند خود و همچنین چندین مرکز تفریحی خانوادگی و مقاصد خصوصی در باهاما و پاناما است. این برند به عنوان یک مفهوم لوکس فقط برای زوجین توسعه یافته و دارای مکان‌هایی در کشورهای مختلف کارائیب است.

توافق پیشنهادی مبنی بر خرید سهم عمده‌ای از ساندالز از سوی رویال کارائیب، در حالی است که برخی از اعضای خانواده استوارت نیز سهام خود را حفظ خواهند کرد. این توافق به نوعی شبیه به ساختار خرید سلیورسی (Silversea) است که در آن نیز ابتدا بخشی از سهام خانواده استوارت حفظ و سپس باقی‌مانده خریداری شد. این روند نشان‌دهنده تعاملات جدید در صنعت گردشگری و کروز است، به ویژه پس از بحران کووید-۱۹ که شرکت ساندالز به طرز قابل توجهی بهبود یافته، اما در سال جاری پیش‌بینی‌های رشد خود را کاهش داده است.

تحلیلگران بر این باورند که بخش کارائیب با خطر اضافه ظرفیت مواجه خواهد شد، چرا که ساخت کشتی‌های کروز جدید به سرعت در حال انجام است. این در حالی است که برندهای هتل لوکس مانند ریتز-کارلتون و فور سیزن‌ها نیز کشتی‌های کروز فوق‌لوکس را به عنوان گسترش برند خود راه‌اندازی کرده‌اند. این تحولات در صنعت کشتیرانی و گردشگری به وضوح نشان‌دهنده رقابت فزاینده و تغییرات بنیادین در این دو حوزه است که می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای آینده این صنایع داشته باشد.

تغییرات مدیریتی و رهبری در صنعت کشتی‌سازی و حمل‌ونقل

در هفته‌ای که گذشت، دو تغییر مدیریتی مهم در صنعت کشتی‌سازی و حمل‌ونقل بین‌المللی اعلام شد که می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر آینده این صنایع داشته باشد. نخستین تغییر به انتصاب جان راتیگان به عنوان رئیس کمیته شرکای صنعتی شورای سازندگان کشتی آمریکا (SCA) مربوط می‌شود. این انتصاب در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ انجام شد و راتیگان جانشین مارک هالر، رئیس پیشین این کمیته، گردید. راتیگان در طول چهار سال گذشته در SCA در نقش‌های رهبری مختلف خدمت کرده و تجربه‌های ارزشمندی را به دست آورده است.

جان راتیگان در اظهارات خود بر اهمیت نقش تأمین‌کنندگان صنعت دریایی تاکید کرد و گفت که شورای سازندگان کشتی آمریکا یک حامی بی‌وقفه برای این تأمین‌کنندگان است که از تمام ایالت‌های آمریکا نشأت می‌گیرند. او همچنین بر ضرورت هم‌راستا کردن اهداف ملی با ظرفیت‌های صنعتی تأکید کرد و بیان داشت که تخصص و تلاش‌های مستمر نیروی کار این صنعت، به حمایت از امنیت اقتصادی و ملی ایالات متحده کمک می‌کند. این دیدگاه نشان‌دهنده اهمیت استراتژیک زیرساخت‌های دریایی در تقویت اقتصاد و امنیت ملی است.

مارک هالر، رئیس پیشین کمیته، در مورد انتقال قدرت گفت که صنعت کشتی‌سازی و تعمیرات کشتی ایالات متحده به وسیله شرکای صنعتی خود پیشرفت می‌کند و قابلیت‌های آن‌ها مقیاس و سرعت بی‌نظیری برای پاسخ به نیازهای ملی فراهم می‌آورد. این نکته به وضوح نشان‌دهنده چالش‌ها و فرصت‌های پیش روی صنعت کشتی‌سازی است. در همین راستا، چاک گودارد، معاون رئیس جدید کمیته، نیز بر نقش حیاتی کمیته شرکای صنعتی در تقویت زیرساخت‌های صنعتی دریایی ایالات متحده تأکید کرد و ابراز امیدواری کرد که با حمایت از تلاش‌های راتیگان، فرهنگ رشد و پیشرفت برای کسب‌وکارهای همکار تقویت شود.

در سوی دیگر، لارس کسترپ، مدیرعامل خطوط بین‌المللی اقیانوس آرام (PIL)، اعلام کرد که در آوریل ۲۰۲۴ از سمت خود کناره‌گیری خواهد کرد. این تغییر مدیریتی به پایان دوره‌ای می‌انجامد که با تحولات قابل توجهی در تاریخ این شرکت سنگاپوری همراه بوده است. کسترپ، که از سال ۲۰۲۰ به PIL پیوسته بود، در دوران مدیریت خود موفق شد این شرکت را از مرحله بازسازی به سمت نوسازی و گسترش ناوگان هدایت کند. همچنین، سفارش کشتی‌های دو سوختی LNG و توسعه خدمات بین‌مدلی و دیجیتالی‌سازی از جمله دستاوردهای او در این دوره به شمار می‌آید.

کناره‌گیری کسترپ همچنین به معنای نزدیک‌تر شدن ارتباط PIL با تمزک است، چرا که خودروهای هلیکونیا همچنان سهام‌دار عمده PIL هستند. تغییر مدیریت در PIL به دنبال یک جستجوی جهانی برای نامزدهای داخلی و خارجی انجام شده و این تغییر می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای بر استراتژی‌های آینده PIL و ارتباطات آن با سایر بازیگران صنعت حمل‌ونقل و لجستیک داشته باشد. با توجه به پیشینه قوی وان، که نزدیک به سه دهه تجربه در زمینه حمل‌ونقل و لجستیک دارد، او به عنوان گزینه‌ای قوی برای رهبری مراحل بعدی PIL به شمار می‌رود.

در مجموع، این دو تغییر مدیریتی در SCA و PIL نشان‌دهنده تحولات مهمی در دو حوزه کلیدی صنعت کشتی‌سازی و حمل‌ونقل است. این تغییرات نه تنها نمایانگر تحول درونی این شرکت‌ها هستند بلکه می‌توانند به تأثیرات وسیع‌تری در صنعت و بازارهای جهانی منجر شوند. در این راستا، رهبری جدید در هر دو سازمان با چالش‌ها و فرصت‌های جدیدی مواجه خواهد شد که نیاز به استراتژی‌های نوآورانه و تطبیق‌پذیر خواهد داشت.

تحولات مهم در بازار انرژی و امنیت غذایی جهانی

دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، به بررسی ممنوعیت صادرات دیزل پرداخته است. این تصمیم در پی افزایش بی‌سابقه قیمت سوخت و نگرانی‌های اقتصادی رای‌دهندگان در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر اتخاذ شده است. قیمت‌های خرده‌فروشی دیزل در ایالات متحده به طور متوسط به بالای ۶.۵۰ دلار در هر گالن رسیده است که این وضعیت به شدت بر نگرانی‌های اقتصادی تأثیر گذاشته و ممکن است مانع پیروزی جمهوری‌خواهان در انتخابات آتی شود. در این راستا، ترامپ به مشاورانش توصیه کرده است تا محدودیت‌هایی برای صادرات دیزل در نظر بگیرند، که این اظهارات نشان‌دهنده فشار فزاینده‌ای است که او از سوی قانونگذاران جمهوری‌خواه برای کاهش صادرات دیزل دریافت می‌کند.

با این حال، کارشناسان صنعت انرژی نسبت به این اقدام هشدار داده و اعلام کرده‌اند که ممنوعیت صادرات ممکن است به زنجیره‌های تأمین آسیب بزند و تولیدکنندگان نفت آمریکایی را تحت فشار قرار دهد. در حالی که ممکن است قیمت‌ها در کوتاه‌مدت کاهش یابد، در بلندمدت این اقدام می‌تواند منجر به افزایش بیشتر قیمت‌ها گردد. سکوت وزیر خزانه‌داری در این زمینه و اظهارات وی مبنی بر بررسی امکان‌سنجی این تصمیم در زمینه ظرفیت پالایشگاه‌ها نشان‌دهنده وجود اختلاف نظر در داخل دولت است. همچنین، ترامپ در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل با ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، درباره حملات به زیرساخت‌های انرژی روسیه بحث کرده است.

در این میان، برخی سناتورهای جمهوری‌خواه، از جمله چاک گرسلی و دن سالیوان، از این اقدام حمایت کرده‌اند. اما مدیران شرکت‌های نفتی به شدت با این تصمیم مخالفند و معتقدند که این اقدام تنها منجر به افزایش عدم تعادل در بازار خواهد شد. در نهایت، این تصمیم و پیامدهای آن ممکن است به طور غیرمتوازن در سراسر کشور احساس شود، به‌ویژه در مناطق شمال‌شرقی ایالات متحده که با محدودیت‌هایی در ظرفیت خط لوله مواجه هستند. به‌علاوه، قیمت دیزل در سواحل خلیج‌فارس به دلیل انباشت‌های موجود ممکن است کاهش یابد، اما این امر نمی‌تواند مشکلات اساسی را حل کند.

از سویی دیگر، مسدودیت مسیرهای صادرات غلات از دریای سیاه به دلیل تحریم‌ها و درگیری‌ها، امنیت غذایی کشورهای وابسته را به خطر انداخته است. در حالی که توجه جهانی به تنگه هرمز و افزایش قیمت نفت جلب شده است، بحران در دریای سیاه می‌تواند به افزایش تورم و تهدید امنیت غذایی در کشورهای آسیب‌پذیر منجر شود. روسیه و اوکراین با هم بیش از یک چهارم تجارت جهانی گندم را تشکیل می‌دهند و از جولای ۲۰۲۳، با افزایش حملات به بنادر یکدیگر، صادرات غلات به شدت تحت تاثیر قرار گرفته است. قیمت‌های گندم به بالاترین سطح خود در سه سال اخیر رسیده و کشورهای وابسته به این صادرات، مانند مصر، با بحران کمبود مواجه شده‌اند.

با کاهش صادرات غلات، کشورهای مختلف به دنبال منابع جدیدی برای تأمین نیازهای غذایی خود هستند. برخی کشورها به سمت خرید گندم از فرانسه و دیگر مناطق مانند رومانی و آرژانتین رفته‌اند. در این شرایط، تحلیلگران بر این باورند که تاثیرات این بحران به طور کامل در بازارهای مالی لحاظ نشده است. در نهایت، بحران در دریای سیاه نه تنها بر امنیت غذایی کشورهای وابسته تاثیر می‌گذارد بلکه می‌تواند به افزایش قیمت‌ها و تضادهای اجتماعی در سطح جهانی منجر شود. این وضعیت نیاز به توجه بیشتری از سوی جامعه بین‌المللی را نمایان می‌سازد و نشان می‌دهد که تحولات در بازار انرژی و امنیت غذایی به‌صورت هم‌زمان می‌تواند بر یکدیگر تأثیر بگذارد و در نتیجه، نیاز به سیاست‌گذاری‌های هوشمند و هماهنگ را بیشتر از همیشه ضروری می‌سازد.

جمع‌بندی

تحولات اخیر در صنعت انرژی دریایی و کشتیرانی نشان‌دهنده چالش‌ها و فرصت‌های جدیدی هستند که بر آینده این صنایع تأثیر خواهند گذاشت. از برگزاری کنوانسیون IBIA در نیویورک تا افزایش بی‌سابقه سفارش کشتی‌ها و تغییرات مدیریتی، این رویدادها به دقت زیر نظر قرار خواهند گرفت.

بیشتر بخوانید: ترامپ خواستار ممنوعیت صادرات دیزل در پی افزایش قیمت سوخت شد · ایجاد چارچوب خنثی کربن IMO در اجلاس سازمان ملل توسط دولت ترامپ