مدیریت ایمنی دریایی باید نه تنها به بررسی حوادث و اشتباهات بپردازد، بلکه باید از موفقیتهای روزمره نیز درس بگیرد. این رویکرد به نام Safety-II شناخته میشود و بر توانایی موفقیت در شرایط متغیر تاکید دارد.
تفاوت بین Safety-I و Safety-II
Safety-I ایمنی را به عنوان عدم وجود حوادث و ناهنجاریها تعریف میکند و معمولاً فرض میکند که سیستمها طبق طراحی عمل میکنند. در مقابل، Safety-II توانایی موفقیت در شرایط متغیر را مد نظر قرار میدهد و به این نکته اشاره میکند که تطبیقپذیری انسانی میتواند به موفقیت عملیاتها کمک کند.
بیشتر بخوانید: انتخاب هانگ کائو به عنوان دبیر موقت نیروی دریایی ایالات متحده
این رویکرد جدید به مدیران و کارکنان دریایی این امکان را میدهد که به جای تمرکز صرف بر حوادث، بر روی عواملی که باعث موفقیت عملیاتهای دریایی میشوند نیز توجه کنند. این تغییر در رویکرد میتواند منجر به بهبود ایمنی و کاهش حوادث شود.
اهمیت تحلیل عملیاتهای موفق
تحلیل عملیاتهای موفق و بررسی اینکه چرا این عملیاتها بدون مشکل انجام شدهاند، میتواند به شناسایی نقاط ضعف و نیاز به بهبود در طراحی و رویهها کمک کند. به عنوان مثال، در مورد حوادثی که ناشی از لغزش، سقوط و تصادف هستند، تمرکز بر آموزش و آگاهی فردی کافی نیست. نیاز به بررسی عمیقتری از عوامل طراحی، بار کاری و امکانات موجود است.
این رویکرد جدید به کشتیها و کارکنان این امکان را میدهد که با استفاده از تجربیات قبلی، خطرات خاص خود را شناسایی کنند و در نتیجه ایمنی را افزایش دهند. به عنوان مثال، شناسایی نقاط خطرناک در عرشه یا تجهیزات غیرکاربردی میتواند به بهبود شرایط کار کمک کند.
چالشها و راهکارها
مدیریت ایمنی دریایی باید به چالشهای موجود در عملیاتهای دریایی توجه کند و از روشهای نوین برای بهبود شرایط بهرهبرداری استفاده کند. این شامل بررسی اینکه آیا الزامات جدید قابل اجرا در شرایط واقعی هستند یا خیر و همچنین تمایز بین انحرافات ضروری و خطرناک میشود.
با اتخاذ رویکرد Safety-II، صنعت دریایی میتواند از تجربیات عملیاتی موفق برای بهبود ایمنی و کاهش حوادث استفاده کند. این تغییر در رویکرد نیازمند همکاری نزدیک بین تیمهای کشتی و زمین، و همچنین بین بازرسان و مدیران است.
بیشتر بخوانید: افزایش تهدیدات نظامی روسیه در پی بحران اوکراین و تحریمهای انرژی · اخراج غیرقانونی پرسنل پتروشیمی مروارید توسط علیزاده
