کثیفی بدنه کشتی‌ها موجب افزایش مصرف سوخت و انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود. طبق تحقیقاتی که به واسطهٔ سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) انجام شده است، لایه‌ای نازک به ضخامت ۰.۵ میلی‌متر که تا نیمی از بدنه کشتی را پوشانده باشد، می‌تواند انتشار این گازها را حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد افزایش دهد. این موضوع به ویژه در شرایطی که کشتی‌ها مجبور به ادامه سفر با بدنه کثیف هستند، به وضوح قابل مشاهده است.
مشکلات ناشی از محدودیت‌های بندری
بندرها به دلیل نگرانی‌های زیست‌محیطی، به طور فزاینده‌ای عملیات تمیزکاری بدنه کشتی‌ها را محدود می‌کنند. در چنین شرایطی، کشتی‌ها مجبور به ادامه سفر با بدنه کثیف می‌شوند که این امر منجر به افزایش مقاومت و در نتیجه افزایش مصرف سوخت و آلودگی می‌گردد. عدم وجود مکان‌های مناسب برای تمیزکاری بدنه کشتی‌ها، به یکی از چالش‌های بزرگ در این صنعت تبدیل شده است.
بیشتر بخوانید: تحولات نظامی در جنوب ایران و مأموریت گادی آیزنکوت
پیامدهای تأخیر در عملیات تمیزکاری
اخیراً، یک کشتی که از مالزی به سمت نیوزیلند در حال حرکت بود، به علت عدم تطابق با استانداردهای زیست‌محیطی، از سوی مقامات نیوزیلندی رد شد و مجبور به تغییر مسیر به بندر باندابرج در استرالیا برای تمیزکاری بدنه گردید. به دلیل بدی آب و هوا، این کشتی با تأخیر حدود سه هفته‌ای به نیوزیلند رسید و در نتیجه، فرصت تجاری خود را از دست داد. این مسئله نشان‌دهندهٔ چالش‌های عملیاتی ناشی از محدودیت‌های موجود در بندرها است.
در مثال دیگری، کشتی‌ای که در غرب آفریقا تحت بازرسی و تمیزکاری قرار گرفته بود، به رغم انجام این عملیات، به دلیل عدم تأیید مقامات نیوزیلندی، مجبور به انجام کارهای اضافی قبل از ورود شد. این نشان می‌دهد که تمیزکاری بدنه کشتی‌ها به معنای پذیرش آن توسط نهادهای نظارتی نیست و نیاز به مجوزهای ویژه و انجام مراحل اضافی دارد.
بازار به‌طور خودکار این چالش‌های جغرافیایی را در قراردادها لحاظ کرده است. طبق بند «کثیفی بدنه» در قراردادهای کرایه زمانی BIMCO، در صورتی که تمیزکاری در محل بازرسی مجاز نباشد، ضمانت‌های سرعت و مصرف سوخت می‌توانند معلق بمانند. این بند به وضوح عدم تطابق با شرایط موجود را در نظر می‌گیرد، اما هنوز به مسئلهٔ مکان تمیزکاری پاسخ نمی‌دهد.
تحقیقات نشان می‌دهد که تأخیر در عملیات تمیزکاری می‌تواند به افزایش هزینه‌های سوخت منجر شود. بر اساس گزارش DNV، در سال ۲۰۲۵، کثیفی سبک می‌تواند منجر به افزایش ۲۰ درصدی در مصرف سوخت و کثیفی سنگین تا ۸۵ درصد افزایش مصرف سوخت را به همراه داشته باشد. این ارقام به طور دقیق برای هر کشتی قابل تعمیم نیست، اما هزینه‌های ناشی از کثیفی بدنه که در زمان انتظار برای مکان‌های مجاز تمیزکاری انباشته می‌شود، قابل توجه است.
سازمان بین‌المللی دریانوردی در سال ۲۰۲۳ دستورالعمل‌های خود را در زمینهٔ کثیفی بدنه به روز کرد و در سال ۲۰۲۶ الزامات جدیدی برای برنامه‌ریزی و انجام تمیزکاری در آب را تصویب کرد. این الزامات به بندرها و اپراتورها نشان می‌دهد که چگونه می‌توان عملیات تمیزکاری را انجام داد. با این حال، هیچ الزامی برای بندرها جهت مجاز دانستن این عملیات وجود ندارد.
به طور کلی، بهبود پوشش‌ها و فناوری‌های تمیزکاری وجود دارند، اما هنوز شبکه‌های عملیاتی لازم برای استفاده از این فناوری‌ها در مقیاس جهانی شکل نگرفته است. در نهایت، این کشتی‌ها هستند که در عمل با مشکلات ناشی از عدم وجود مکان‌های مناسب برای تمیزکاری بدنه مواجه می‌شوند و در نهایت با بدنه کثیف به سفر خود ادامه می‌دهند.
بیشتر بخوانید: برخورد خودرو با موانع امنیتی در کاخ سفید منجر به تشدید تدابیر امنیتی شد · گرینلند ممنوعیت تخلیه فاضلاب اسکرابر را در آب‌های خود تصویب کرد
