گزارش جدید مؤسسه دریایی (The Nautical Institute) به همراه بنیاد لویدز ریجستر (Lloyd’s Register Foundation) به بررسی تأثیر فناوری بر دریانوردان پرداخته و بر لزوم توجه به تجربیات آنها در طراحی و اجرای سیستمهای دریایی تأکید دارد.
تأثیرات فناوری در صنعت دریانوردی
این گزارش که به نام "شواهد، شکافها و راه پیش رو" منتشر شده، نتایج اولیه پروژه STEER را جمعآوری میکند و نشان میدهد که فناوری میتواند ایمنی و کارایی را بهبود ببخشد، اما این مزایا به شدت به نحوه طراحی، معرفی، پشتیبانی و استفاده از سیستمها بستگی دارد.
بیشتر بخوانید: SWITCH Maritime طراحی فری هیدروژنی ۱۵۰ نفره را با USCG نهایی کرد
یک یافته ثابت در این گزارش این است که فناوری به تنهایی عمل نمیکند و تأثیرات آن بر ایمنی، بارکاری، مهارتها و رفاه دریانوردان به شدت به نحوه طراحی، پیادهسازی و نگهداری این سیستمها وابسته است. شواهد همچنین نشان میدهد که فناوری معمولاً خطر را منتقل میکند نه اینکه آن را حذف کند.
نگرانیهای دریانوردان و ضرورت آموزش مناسب
بررسی ۴۷۱ مورد حادثه دریایی بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۵ نشان داد که ۴۳.۱ درصد از این حوادث به حداقل یک عامل انسانی مرتبط با تجهیزات و شرایط محیط کار مربوط میشود. در بسیاری از موارد، فناوری خود عامل اصلی نبود و مسائل عمیقتری از جمله آموزش ناکافی، رویههای ضعیف و نظارت ضعیف به این حوادث دامن زده است.
در میان ۳۵ موردی که فناوری به عنوان علت مستقیم شناسایی شد، ۸۹ درصد از موارد شامل شکست در مدیریت ایمنی و ۷۷ درصد شامل منابع ناکافی بودند. کاپیتان دیوید پاتریکو، مدیر پروژههای مؤسسه دریایی، بیان کرد: «فناوری مزایای قابل توجهی برای کشتیرانی به ارمغان میآورد، اما شواهد نشان میدهد که این مزایا نمیتوانند تنها بر اساس قابلیتهای فنی قضاوت شوند. آنچه مهم است، عملکرد سیستمها در عملیات واقعی و تأثیر آنها بر افرادی است که انتظار میرود از آنها استفاده کنند.»
این گزارش به این نتیجه میرسد که دریانوردان نسبت به پیشرفتهای فناوری مقاومت ندارند، بلکه نگرانیهای آنها بیشتر مربوط به سیستمهای دشوار یا ضعیف پشتیبانی شده، آشنایی ناکافی، رابطهای نامنسجم و زنگهای هشدار بیش از حد است. حوادث مرتبط با فناوری بیشتر به سوء استفاده، سوء تفاهم یا نادیدهگیری سیستمها وابسته است تا به خرابی سختافزار.
این یافتهها اصل مرکزی پروژه STEER را تقویت میکند: این پروژه استدلال میکند که دریانوردان باید به عنوان کاربران خبره نهایی تلقی شوند و فرصتی معنادار برای مشارکت در طراحی، آزمایش، پیادهسازی و توسعه مداوم فناوری دریایی داشته باشند.
گزارش همچنین به این نکته اشاره میکند که دیجیتالیسازی و اتوماسیون میتواند بار کاری را تغییر دهد نه صرفاً کاهش دهد. سیستمهای ضعیف یکپارچه میتوانند باعث تکرار کارها، تقاضاهای اداری اضافی و بار شناختی بیشتر شوند، در حالی که افزایش اتوماسیون میتواند توجه بیشتری به نظارت بر سیستمها، شناسایی ناکامیها و تشخیص زمان نیاز به قضاوت حرفهای ایجاد کند.
این پژوهش بر اساس ۱۰۵ مطالعه دانشگاهی، ۵۵ نشریه صنعتی و ۴۷۱ گزارش حادثه، به همراه تعامل مستقیم با دریانوردان و دیگر حرفهایهای دریایی انجام شده است.
بیشتر بخوانید: آزمایش موفقیتآمیز نخستین پرواز جنگنده بدون سرنشین در ناو جدید چین · میخالیس گونتاس: هوش مصنوعی آینده مدیریت کشتی را متحول میکند




