مدیریت ناترازی گاز به موضوعی کلیدی در سیاست‌گذاری انرژی تبدیل شده است. با توجه به محدودیت منابع، به‌کارگیری تنها راهکارهای افزایش تولید یا محدود کردن مصرف گروهی از مشترکان نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای فعلی باشد. در این راستا، چهار راهکار کلیدی برای مدیریت این وضعیت پیشنهاد شده است.
اصلاح تعرفه‌ها و کنترل مصارف
اصلاح تعرفه‌های پلکانی برای مشترکان پرمصرف به عنوان یکی از اقدامات ضروری مطرح شده است. این اقدام می‌تواند به کاهش مصرف غیرضروری و افزایش انگیزه برای کنترل مصرف کمک کند. همچنین، نظارت بر استفاده از گاز در فعالیت‌های غیرضروری، مانند گرمایش فضاهای باز و استفاده از سوخت مایع در نیروگاه‌ها، باید به صورت جدی پیگیری شود. هزینه‌های اضافی ناشی از مصرف گاز در این زمینه می‌تواند فرصت‌های صادراتی فرآورده‌های نفتی را محدود کند.
بیشتر بخوانید: روسیه به مسیر شمالی آرکتیک برای صادرات غلات روی آورده است
بهینه‌سازی و واردات گاز
توسعه طرح‌های بهینه‌سازی مصرف انرژی با مشارکت شرکت‌های کارور و بررسی امکان واردات اقتصادی گاز از کشورهای همسایه، از جمله روسیه و ترکمنستان، می‌تواند به آزادسازی گازوئیل صادراتی کمک کند. این سیاست باید بر پایه محاسبه هزینه‌ها، ظرفیت انتقال و قیمت‌های بازار اجرا شود. در صورت طراحی و اجرای دقیق، می‌توان انتظار داشت که این رویکرد به کاهش اتلاف انرژی، افزایش بهره‌وری نیروگاه‌ها و تقویت ظرفیت درآمدزایی ارزی منجر شود.
به باور کارشناسان، تفکیک بین مصرف ضروری و غیرضروری و اختصاص منابع محدود انرژی به فعالیت‌هایی که بازدهی بیشتری برای اقتصاد دارند، از جمله نکات کلیدی در مدیریت ناترازی گاز به شمار می‌رود. برای تحقق این اهداف، نظارت بر مصارف غیرمتعارف و سرمایه‌گذاری در بهینه‌سازی باید به‌طور همزمان انجام شود.
یکی از مواردی که نیاز به بازنگری دارد، تخصیص گاز به فعالیت‌های پتروشیمی است. تولید محصولاتی با ارزش افزوده پایین، مانند متان، باید مورد ارزیابی دقیق اقتصادی قرار گیرد تا منابع گاز به فعالیت‌هایی اختصاص یابد که بیشترین منفعت اقتصادی را برای کشور فراهم کنند.
در بخش صنعت، تصمیم‌گیری درباره تخصیص گاز به فعالیت‌های دارای ارزش افزوده پایین باید با ارزیابی دقیق اقتصادی همراه باشد. همچنین، تغییر ترکیب سوخت نیروگاه‌ها می‌تواند به بهبود بهره‌وری انرژی کمک کند. استفاده از گاز به‌جای گازوئیل در نیروگاه‌ها، در صورت وجود زیرساخت کافی، می‌تواند امکان آزادسازی بخشی از سوخت مایع برای ذخیره‌سازی یا صادرات را فراهم کند.
با توجه به افزایش قیمت گازوئیل در بازارهای منطقه‌ای و بین‌المللی، فرصت مناسبی برای توسعه صادرات این فرآورده فراهم شده است. همچنین، همکاری با شرکت‌های کارور برای بهینه‌سازی ساختمان‌ها و صرفه‌جویی در مصرف انرژی، می‌تواند به کاهش هدررفت گاز کمک کند. در نهایت، برای موفقیت این طرح‌ها، تأمین مالی و اقتصادی شدن فعالیت‌های شرکت‌های کارور ضروری است.
بیشتر بخوانید: افتتاح نخستین دفتر ثبت‌نام دریایی جمهوری مارشال در ایرلند · اسماعیل سقاب اصفهانی: نرخ چهارم بنزین منتفی است و ایران ظرفیت‌های بالایی در حوزه انرژی دارد
