گزارش جدید لویدز ثبت (LR) نشان می‌دهد که صنعت جهانی حمل و نقل دریایی، کشتی‌های با سوخت‌های جایگزین را سریع‌تر از آنچه که بنادر قادر به توسعه زیرساخت‌های لازم برای سوخت‌گیری آن‌ها هستند، سفارش می‌دهد. این مسئله به چالشی جدی برای مالکان کشتی‌ها تبدیل شده است که در تلاشند تا به فناوری‌های پاک‌تر روی آورند.
افزایش سفارش کشتی‌های با سوخت‌های جایگزین
بر اساس گزارش جدید لویدز ثبت با عنوان «سوخت برای فکر: بنادر»، در ژانویه ۲۰۲۶، تعداد ۱,۹۴۲ کشتی با قابلیت سوخت‌گیری با سوخت‌های جایگزین در حال سفارش بوده که ۴۷ درصد از کل سفارشات جهانی را از نظر وزن تشکیل می‌دهد. این اطلاعات از سوی مؤسسه کلارکسونز ارائه شده است. با این حال، زیرساخت‌های مورد نیاز برای پشتیبانی از این کشتی‌ها به طور چشمگیری بسته به نوع سوخت متفاوت است.
بیشتر بخوانید: ناوگان Tanzanian AS Dream در حادثه غرق شدن در سواحل قبرس نجات یافت
به عنوان مثال، سوخت‌گیری با گاز طبیعی مایع (LNG) در ۲۲۲ بندر در سراسر جهان در دسترس است، در حالی که تنها ۲۵ بندر به طور فعال سوخت‌گیری با متانول را ارائه می‌دهند. همچنین، سوخت‌گیری با آمونیاک تنها در یک بندر ثبت شده است که در آوریل ۲۰۲۶ در اولسان، کره جنوبی، نخستین عملیات آن انجام شد.
تحدیدات زیرساختی و نیاز به استراتژی‌های جدید
کامران ال حق، معاون ارشد مشاوره بنادر در لویدز ثبت، می‌گوید: "ناوگان سریع‌تر از زیرساخت‌های لازم برای پشتیبانی از آن حرکت می‌کند. یک مالک می‌تواند امروز یک کشتی با سوخت جایگزین سفارش دهد، اما این به معنای در دسترس بودن سوخت در محلی که آن کشتی نیاز دارد نمی‌باشد. استراتژی سوخت و استراتژی تجارت دیگر نمی‌توانند به صورت جداگانه مورد بررسی قرار گیرند."
با توجه به افزایش سفارش کشتی‌های با سوخت‌های جایگزین، به ویژه LNG، این گزارش به وضوح نشان می‌دهد که مالکان کشتی‌ها باید در نظر داشته باشند که در کجا و چگونه می‌توانند سوخت مورد نیاز خود را پیدا کنند. در ماه سپتامبر، داده‌های ارائه شده از سوی پلتفرم بینش سوخت‌های جایگزین DNV نشان داد که مالکان در آن ماه ۶۹ کشتی با سوخت‌های جایگزین سفارش داده‌اند که بالاترین تعداد ماهانه در طی نزدیک به دو سال گذشته است.
با توجه به این چالش‌ها، بنادر باید تصمیماتی را در مورد جایی که سرمایه‌گذاری کنند، اتخاذ کنند. بنادر لس آنجلس و لانگ بیچ به عنوان گزینه‌های مناسب، LNG و متانول را به عنوان سوخت‌های جایگزین قابل‌قبول برای آینده نزدیک شناسایی کرده‌اند.
به گفته لویدز ثبت، مرحله بعدی گذار به سوخت‌های جایگزین نیازمند سرمایه‌گذاری هدفمند، آمادگی قانونی و هماهنگی نزدیک‌تر با شرکت‌های کشتیرانی و تأمین‌کنندگان سوخت خواهد بود. ارزیابی‌های ریسکی خاص در هر بندر، مجوزها، قابلیت‌های پاسخ به وضعیت‌های اضطراری و آموزش نیروی کار برای تبدیل سوخت‌های جایگزین از آزمایشات به عملیات تجاری روزمره ضروری خواهد بود.
در نهایت، پیام کلیدی برای مالکان کشتی‌ها این است که سفارش یک کشتی قابل سوخت‌گیری با سوخت جایگزین تنها بخشی از گذار به چنین سوختی است. اطمینان حاصل کردن از در دسترس بودن، قیمت‌گذاری و قابلیت تجاری سوخت در طول مسیرهای تجاری مورد نظر کشتی‌ها به همان اندازه مهم است.
بیشتر بخوانید: وزارت دفاع روسیه از حمله به دو نفتکش و مراکز لجستیکی اوکراین خبر داد · تأثیر رأی‌گیری IMO بر هزینه‌های کربن در حمل و نقل دریایی
