گزارش جدیدی که از سوی لוידز رجیستر (LR) منتشر شده، نشان می‌دهد که بنادر جهانی در تأمین سوخت جایگزین برای کشتی‌ها با چالش‌های جدی روبرو هستند. این گزارش به بررسی وضعیت کنونی تأمین سوخت در بنادر و تأثیرات آن بر صنعت حمل و نقل دریایی پرداخته است.
وضعیت سفارشات کشتی‌های سوخت جایگزین
در ابتدای سال ۲۰۲۶، تعداد ۱,۹۴۲ کشتی با قابلیت استفاده از سوخت‌های جایگزین در دست سفارش قرار داشت که ۴۷ درصد از کل وزنه سفارشات جهانی را شامل می‌شود. آمارهای جدید نشان می‌دهد که تعداد کشتی‌های با سوخت جایگزین که در سال ۲۰۲۶ سفارش داده شده‌اند به ۳۶۴ مورد رسیده که ۵۷ درصد بیشتر از مدت مشابه در سال ۲۰۲۵ است. سوخت LNG همچنان در این حوزه غالب است و تاکنون ۲۳۰ سفارش برای آن ثبت شده است.
بیشتر بخوانید: توضیحات رضا امیری مقدم درباره وضعیت مرزهای ایران و پاکستان
چالش‌های تأمین سوخت در بنادر
با این حال، سوخت LNG تنها در ۲۲۲ بندر جهانی در دسترس است و سوخت متانول تنها در ۲۵ بندر و سوخت آمونیاک تنها در یک بندر تجاری تأمین می‌شود. این ناهماهنگی به‌ویژه برای سوخت‌های نوظهور مشهود است. لוידز رجیستر تعداد ۳۸۵ کشتی با قابلیت استفاده از متانول و ۴۵ کشتی با قابلیت استفاده از آمونیاک را در حال سفارش اعلام کرده است در حالی که شبکه تأمین سوخت برای این نوع کشتی‌ها بسیار محدود است.
کامرون اول حق، معاون ارشد مشاوره بنادر در لוידز رجیستر، در مقدمه این گزارش به این نکته اشاره کرده است که "آمادگی باید قبل از ورود اولین کشتی ایجاد شود." این موضوع اجتناب‌ناپذیر است، زیرا عدم وجود زیرساخت‌های لازم و سرمایه‌گذاری در این زمینه می‌تواند منجر به مشکلات جدی در تأمین سوخت در آینده شود.
توسعه سریع وضعیت تأمین سوخت
وضعیت تأمین سوخت به سرعت در حال تحول است. در آوریل ۲۰۲۳، بندر اولسان کره جنوبی اولین عملیات تجاری تأمین سوخت آمونیاکی را با انتقال تقریباً ۶۰۰ تن به کشتی Exmar's Antwerpen انجام داد. همچنین، بندر ژووشان چین نیز اخیراً موفق به انجام اولین عملیات تجاری انتقال سوخت آمونیاکی بین دو کشتی شده است.
این تغییرات نشان‌دهنده روند رو به رشد در تأمین سوخت‌های جایگزین هستند، اما هنوز شبکه کلی تأمین سوخت در مراحل ابتدایی قرار دارد. در گزارش اشاره شده که ۶۱.۸ میلیون تن ظرفیت تولید متانول با کربن کم اعلام شده است، اما تنها ۶ تا ۱۲ میلیون تن از این ظرفیت تا پایان سال ۲۰۳۱ عملیاتی خواهد شد.
چالش‌های اقتصادی و زیرساختی
چالش‌های اقتصادی همچنان وجود دارند. هزینه‌های سوخت‌های سبز مانند متانول و آمونیاک دو تا سه برابر سوخت‌های دریایی معمولی است، در حالی که مالکان بار تنها حاضر به پرداخت حق بیمه میانگین ۳ درصد هستند. همچنین، زیرساخت‌های لازم برای تأمین برق ساحلی نیز به زمان و سرمایه‌گذاری نیاز دارند که می‌تواند به توانایی بنادر در پاسخ به الزامات اتصال از سال ۲۰۳۰ آسیب برساند.
به طور کلی، این گزارش نشان می‌دهد که بنادر نیاز به برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری هدفمند دارند تا بتوانند با تغییرات سریع در صنعت حمل و نقل دریایی همگام شوند. اول حق در خاتمه گزارش تأکید کرده است که "هر بندر نیازی به آماده‌سازی برای هر سوخت به طور همزمان ندارد، اما هر بندر باید یک برنامه داشته باشد."
بیشتر بخوانید: تصادف کشتی باری MSC و کشتی کروز Mein Schiff ۳ در بندر برمنهاون · بنادر لس آنجلس و لانگ بیچ LNG و متانول را به‌عنوان سوخت‌های دریایی جایگزین شناسایی کردند
