مدرنیزهسازی سیستم کنترل کشتی به نظر ساده میرسد: حذف اجزای قدیمی، نصب سختافزار و نرمافزار جدید، تست سیستم و بازگرداندن کشتی به خدمت. اما در عمل، مشکلات عمده معمولاً ناشی از یک PLC، نمایشگر یا حسگر واحد نیستند، بلکه در ارتباطات بین تجهیزات قدیمی و جدید، بین نقشهها و شرایط واقعی در کشتی و بین سازمانهایی که مسئول طراحی، نصب و راهاندازی هستند، ایجاد میشوند.
چالشهای مرتبط با مستندسازی و نصب
بسیاری از کشتیهای کاری در طول عمر خود به طور مکرر تغییر کردهاند. نقشهها ممکن است تغییرات میدانی، تجهیزات جایگزین یا تعمیرات موقتی که تبدیل به دائمی شدهاند را منعکس نکنند. شناسایی کابلها ممکن است ناقص باشد و منطق کنترلی اصلی ممکن است دیگر در یک فرمت قابل استفاده موجود نباشد.
بیشتر بخوانید: کاجا کلاساس: دو کشور امکان ارسال کشتی برای مقابله با حوثیها را بررسی میکنند
یک مدرنیزهسازی که صرفاً به بسته نقشهکشی متکی باشد، از همان ابتدا در معرض خطر است. تأیید میدانی باید سیستم نصبشده، فضای موجود، منابع برق، ورودی/خروجیها، هشدارها، ارتباطات و رابطها با سیستمهای پیشران، ژنراتورها و ماشینآلات کمکی را مستند کند. هدف این است که نه تنها آنچه وجود دارد را تأیید کنیم، بلکه تفاوتها بین نقشهها و کشتی را شناسایی کنیم قبل از آنکه این تفاوتها به سفارشات تغییر یا تأخیر در زمانبندی منجر شوند.
اهمیت تعامل و برنامهریزی برای آزمایش
مدرنیزاسیون سیستمهای کنترل معمولاً شامل چندین طرف است: مالک کشتی، کارخانه کشتیسازی، نصاب برق، تولیدکنندگان تجهیزات، توسعهدهندگان نرمافزار، نمایندگان مقررات و تیم راهاندازی. مشکلات زمانی ایجاد میشود که هر طرف فرض کند که طرف دیگر مسئول کابل، سیگنال، نقشه، تنظیم یا تست خاصی است.
این مرزها باید قبل از شروع کار تعیین شوند. یک ماتریس مسئولیت واضح باید مشخص کند که چه کسی کنترل فلسفه، نقشهها، تأمین تجهیزات، ساخت پنل، نرمافزار، جزئیات نصب، پایاننامهها، پیکربندی شبکه، رویههای آزمایش و مستندسازی نهایی را بر عهده دارد. اختصاص یک یکپارچهساز الکتریکی برای مدیریت این رابطها میتواند شکافها را کاهش دهد و یک مسیر فنی واحد از طراحی تا راهاندازی فراهم کند.
آزمایش و راهاندازی نباید تنها زمانی شروع شود که نصب اعلام میشود که کامل است. الزامات تست باید از ابتدا بر طراحی تأثیر بگذارد. هر هشدار، مجوز، قفل عملیاتی و پاسخ به خرابی نیاز به یک روش عملی برای تأیید دارد.
آزمایش کارخانه میتواند بسیاری از عملکردهای نرمافزاری و پنل را قبل از رسیدن تجهیزات به کشتی تأیید کند. آزمایش در کشتی باید از چکهای نقطه به نقطه به تستهای سطح تجهیزات، تستهای سیستم یکپارچه و آزمایشهای عملیاتی پیش رود. این رویکرد مرحلهای مشکلات را آسانتر میکند و از مشکلات قابل اجتناب در روزهای پایانی زمانبندی جلوگیری میکند.
پس از تحویل، مدرنیزهسازی کامل نمیشود. خدمه و تکنسینهای خدمات آینده به نقشههای دقیق، پشتیبانهای نرمافزاری، فایلهای پارامتر، لیستهای هشدار، راهنمای عملیاتی و استراتژی قطعات یدکی سازماندهیشده نیاز دارند. مالکان باید همچنین درک کنند چه کسی کنترل کد منبع، رمزهای عبور و مجوزهای نرمافزاری مورد نیاز برای پشتیبانی از سیستم را در اختیار دارد.
اهمیت برنامهریزی چرخه حیات
برنامهریزی چرخه حیات مهم است زیرا کشتی همچنان تغییر خواهد کرد. مستندات خوب و معماری قابل نگهداری باعث میشود افزودنیها و عیبیابیهای بعدی سریعتر و کمهزینهتر شوند. بدون این موارد، حتی یک سیستم تازه مدرنیزهسازیشده میتواند دشوار باشد که پشتیبانی شود.
آموزش باید مبتنی بر سیستم نهایی باشد نه بر مواد عمومی محصول. خدمه باید عملیات عادی، پاسخ به هشدار، حالتهای پشتیبان و محدودیتهایی که میتوان در کشتی تعمیر کرد را درک کنند. پرسنل نگهداری نیز به یک فرآیند واضح برای دریافت پشتیبانی فنی و بازیابی سیستم بعد از خرابی سختافزاری یا نرمافزاری نیاز دارند.
بیشتر بخوانید: تعلیق پروازهای ایران توسط دولت عراق و تأثیرات آن بر روابط دو کشور · استنا رورو دو فروند کشتی مسافری جدید را از چین سفارش داد
