کمبود نیروی انسانی ماهر در کشتی‌های پشتیبانی دریایی (OSV) به یکی از چالش‌های اصلی اپراتورهای این صنعت تبدیل شده است. در حالی که نرخ اجاره کشتی‌ها و برنامه‌های جدید ساخت در صدر اخبار قرار دارند، اما آنچه که واقعاً نگران‌کننده است، تأمین نیروی انسانی برای این کشتی‌هاست. بسیاری از اپراتورها با این مشکل مواجه هستند که چه کسی می‌تواند مقام ارشد را در کشتی تأمین کند و آیا فرد مورد نظر به اندازه کافی ساعات DP (موقعیت‌یابی دینامیک) دارد تا مدرک خود را معتبر نگه دارد.
هزینه‌های ناشی از تأخیر در تأمین کادر خدمه
کشتی‌های پشتیبانی که در حال انتظار برای تأمین نیروی انسانی هستند، هیچ درآمدی ندارند. هر بار که تغییر کادر خدمه به تأخیر می‌افتد، فشار بر تغییر بعدی افزایش می‌یابد و قراردادها از آنچه که دریانوردان توافق کرده‌اند، فراتر می‌روند. این موضوع به وضوح در بازرسی‌های مشتری و گزارش‌های حوادث مشهود است. در بازاری که نیاز به کادر خدمه ماهر در بخش‌های مختلف مانند نفت و گاز و ساخت زیرآبی وجود دارد، اپراتورهایی که نیروی انسانی را به عنوان یک فرآیند عملیاتی کلیدی در نظر می‌گیرند، در نهایت موفق‌تر هستند.
بیشتر بخوانید: توسعه نیروگاه‌های خورشیدی خانگی به عنوان راهکار امنیت انرژی
چالش‌های مرتبط با تأمین نیروی انسانی
در روی کاغذ، یک افسر دریایی به‌عنوان افسر محسوب می‌شود. اما در عمل، عملیات دریایی نیاز به مجموعه‌ای از مهارت‌ها دارد که تجارت‌های عمیق دریا به‌ندرت فراهم می‌کنند. برای مثال، یک اپراتور DP نیاز به آموزش رسمی و همچنین زمان دریایی مستند بر روی کشتی‌های DP دارد تا بتواند مدرک خود را کسب کند و حفظ کند. یک افسر که یک سال بر روی کشتی‌های سنتی کار کرده باشد، ممکن است متوجه شود که صلاحیت DP او به آرامی منقضی شده است. این مسأله باعث می‌شود که تعداد افسرانی که هم مدرک و هم صلاحیت فعلی دارند، بسیار کمتر از تعداد کل مدرک‌های DP باشد.
علاوه بر این، کار بر روی عرشه در حین عملیات لنگراندازی و towing یک کار پرخطر است و اعتماد به نفس برای انجام این کار به تجربه تحت نظر یک کاپیتان و رئیس دست‌یار بستگی دارد، نه فقط آموزش در کلاس. همین موضوع در عملیات بارگیری در کنار تأسیسات نیز صدق می‌کند که همه افراد حاضر در کشتی باید محدودیت‌های منطقه‌ای، محدودیت‌های آب و هوایی و پروتکل‌های ارتباطی با سکوی استخراج را درک کنند.
نتیجه این است که یک افسر خوب از ناوگان تجاری به ندرت یک جایگزین مشابه در OSV خواهد بود. وقتی که یک موقعیت کلیدی در DP به‌طور ناگهانی خالی می‌شود، انتخاب واقعی معمولاً بین تعداد کمی از کاندیداهای مناسب است که بسیاری از آن‌ها در حال حاضر بر روی سایر کشتی‌ها مشغول به کار هستند.
به طور مستقیم، هزینه‌های ناشی از عدم حضور یک افسر کلیدی به راحتی قابل مشاهده است. یک کشتی که نمی‌تواند حرکت کند به دلیل اینکه یک افسر کلیدی غایب است، به حالت بیکار درمی‌آید یا با خطر جریمه‌های ناشی از قرارداد مواجه می‌شود. حتی یک روز از دست رفته می‌تواند بیش از یک سال هزینه‌های نیروی انسانی برای آن موقعیت هزینه به همراه داشته باشد.
هزینه‌های غیرمستقیم کمتر قابل مشاهده اما به‌همان اندازه واقعی هستند. وقتی که یک جایگزین دیر می‌رسد، افسر حاضر در کشتی مجبور به تمدید دوره کاری می‌شود. این تمدیدها می‌تواند به خستگی منجر شود و خطر اشتباه را در زمان‌هایی که کشتی در عملیات‌های چالش‌برانگیز مشغول است، افزایش دهد.
اپراتورهای موفق باید به جای تفکر در مورد جایگاه‌های خالی، به فکر ایجاد یک پایگاه نیروی انسانی باشند. برای هر موقعیت کلیدی DP در هر کشتی، آن‌ها باید بدانند که چه کسی در حال حاضر بر روی کشتی است، چه کسی باید او را جایگزین کند و چه کسی به عنوان پشتیبان موجود است.
بیشتر بخوانید: برگزاری کارگاه آموزشی ضد دزدی دریایی توسط مرکز اطلاعات ReCAAP · سفارش محموله‌های کشتی‌های با سوخت جایگزین ۵۷ درصد افزایش یافته است
