تأثیر بحران انرژی و جنگ با ایران بر سیاست انرژی ترامپ

دولت دونالد ترامپ با برقراری «سلطه انرژی» به عنوان یکی از اصول کلیدی سیاست‌های اقتصادی و خارجی خود، به دنبال تأمین منافع ملی آمریکا بود. اما در پی جنگ ناخواسته با ایران و افزایش شدید هزینه‌های سوخت، این سیاست به یک چالش جدی تبدیل شده است.

توسعه منابع انرژی و افزایش تولید

پس از بازگشت ترامپ به کاخ سفید در سال ۲۰۲۵، تولید نفت و گاز آمریکا به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده جهان، به واشنگتن این امکان را داد تا در روابط بین‌المللی و تجاری خود قدرت بیشتری پیدا کند. ترامپ در روز اول کاری خود، اعلام وضعیت اضطراری انرژی ملی کرد و بر تمرکز بر تولید نفت، گاز، زغال‌سنگ و انرژی هسته‌ای تأکید داشت.

بیشتر بخوانید: تحلیل عاصم منیر و تأثیر انتخابات آمریکا بر روابط ایران و واشنگتن

از سال ۲۰۰۹، با توسعه تکنیک‌های اقتصادی برای بهره‌برداری از میدان‌های شیل، آمریکا به بزرگ‌ترین تولیدکننده گاز طبیعی و در سال ۲۰۱۸ به بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت جهان تبدیل شد. تا سال ۲۰۲۲، این کشور به بزرگ‌ترین صادرکننده گاز طبیعی مایع نیز تبدیل گردید و تأثیر قابل توجهی بر بازارهای جهانی انرژی گذاشت.

عواقب جنگ و بحران انرژی

با شروع جنگ در ایران در تاریخ ۲۸ فوریه، تنگه هرمز، که حدود یک‌پنجم از عرضه جهانی انرژی از آن عبور می‌کرد، به طور مؤثری بسته شد و این امر منجر به یکی از بزرگ‌ترین اختلالات انرژی در تاریخ معاصر شد. تولیدکنندگان خاورمیانه به کاهش تولید و تغییر مسیر صادرات خود پرداختند و مصرف‌کنندگان بزرگ در آسیا نیز به کاهش مصرف روی آوردند.

نتیجه این بحران به افزایش قیمت نفت منجر شد و قیمت نفت خام برنت به ۱۱۸ دلار در هر بشکه رسید. این افزایش قیمت، که به شدت به بازارهای جهانی آسیب رساند، به وضوح نشان دهنده ضعف‌های موجود در سیاست انرژی ترامپ است. با وجود اینکه قیمت‌ها به سطح بالایی رسید، اما به دلیل ذخایر کافی نفت و تطابق بازارهای جهانی، این افزایش به شدت مورد انتظار نبود.

این جنگ همچنین باعث شد تا ریسک‌های مربوط به قیمت‌های انرژی تثبیت شود. حتی با اینکه جریان‌های نفتی از خاورمیانه به حالت طبیعی بازگشته‌اند، قیمت برنت همچنان در حدود ۱۱۰ دلار در حال معامله است. این وضعیت نه تنها بر بازارهای انرژی تأثیر گذاشته، بلکه اعتماد به امنیت عرضه نفت از خاورمیانه را نیز تحت تأثیر قرار داده است.

در نهایت، بحران انرژی ۲۰۲۶ به نوعی سیاست‌های انرژی ترامپ را تأیید کرد. این جنگ باعث شد تا موقعیت آمریکا به عنوان بزرگ‌ترین تأمین‌کننده نفت و گاز مایع در جهان تقویت شود و منافع زیادی برای تولیدکنندگان و صادرکنندگان داخلی به ارمغان بیاورد.

بیشتر بخوانید: هاربرلب: عدم کارایی مدیریت هزینه‌های بندری در آسیا · سید علی‌اکبر کلانتر: بخش خصوصی آماده همکاری برای مدیریت بحران انرژی است