ارتش ایالات متحده (U.S. Army Corps of Engineers) در حال پیاده‌سازی تغییرات اساسی در نحوه مدیریت قراردادهای لایروبی در سطح ملی است. این تغییرات به منظور کاهش هزینه‌ها، بهبود زمان‌بندی و استفاده بهتر از ناوگان لایروبی محدود کشور طراحی شده است.
رویکرد جدید و مرکز هماهنگی
این نهاد به طور سالانه حدود ۱۹۰ اقدام قرارداد لایروبی را برای حفظ کانال‌های ناوبری در بنادر، اسکله‌ها و آبراه‌های داخلی ایالات متحده انجام می‌دهد. تا به امروز، این قراردادها به‌طور سنتی توسط نواحی مختلف مدیریت می‌شد که این رویکرد باعث تکرار کارهای اداری، مشکلات زمان‌بندی و استفاده ناکارآمد از تجهیزات لایروبی می‌شد.
بیشتر بخوانید: توافق A.P. Moller-Maersk و Hateco برای پروژه حمل‌ونقل ریلی ۳.۵ میلیارد دلاری در ویتنام
برای حل این مشکلات، ارتش ایالات متحده در حال تأسیس یک مرکز تحویل لایروبی (Enterprise Dredging Delivery Center - EDDC) است که با حمایت یک تیم موقتی به نام تیم تحول لایروبی برای تولید (Dredging Evolution for Enterprise Production - DEEP) کار می‌کند. این مرکز قرار است نیازهای لایروبی را در سطح کشور هماهنگ کند.
تأثیرات بر صنعت لایروبی ایالات متحده
تغییرات جدید می‌تواند پیامدهای قابل توجهی برای صنعت لایروبی ایالات متحده داشته باشد، جایی که در دسترس بودن کشتی‌ها، هزینه‌های جابجایی و زمان‌بندی پروژه‌ها نقش‌های عمده‌ای در تعیین مقدار کار قابل انجام دارند. با ارائه اطلاعات بیشتر درباره پروژه‌های آتی، ارتش ایالات متحده امیدوار است تا تعارضات زمان‌بندی را کاهش دهد و به شرکت‌ها اطمینان بیشتری در برنامه‌ریزی استقرار کشتی‌ها، استخدام و سرمایه‌گذاری در تجهیزات بدهد.
این نهاد همچنین آزمایش‌های جدیدی در روش‌های قرارداددهی آغاز کرده است. در سپتامبر، ارتش ایالات متحده طرح‌هایی را برای تجمیع بخش‌هایی از بار لایروبی خود به قراردادهای بزرگتر و توسعه استراتژی‌های تأمین ملی اعلام کرد. یکی از ابتکارات این طرح، تحت عنوان «لایروبی به بودجه» (Scope Dredge to Budget)، به پیمانکاران اجازه می‌دهد تا در مورد میزان لایروبی که می‌توانند در چارچوب یک بودجه معین انجام دهند، رقابت کنند.
این تغییرات در حال حاضر در حال آزمایش هستند و ارتش ایالات متحده در تاریخ ۱۶ اکتبر جلسه‌ای با صنعت برگزار کرد تا درباره اعمال این رویکرد در کانال‌های ناوبری تگزاس، از جمله کانال کشتی هیوستون، آبراه سابین-نچس و کانال کشتی کوریس کریستی بحث کند.
این بازسازی گسترده به صورت مرحله‌ای معرفی می‌شود و ارتش ایالات متحده پیش‌تر اکتبر ۲۰۲۷ را به عنوان هدف خود برای تأسیس مرکز تحویل دائمی شناسایی کرده است. این نهاد تأکید کرده است که به مشاوره با پیمانکاران لایروبی و ذینفعان بندری ادامه خواهد داد تا اطمینان حاصل شود که بسته‌های تأمین بزرگتر به رقابت لطمه نزند و به اپراتورهای کوچک و تخصصی آسیب نرساند.
این ابتکار بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر ارتش تحت عنوان «ساخت زیرساخت، نه کاغذبازی» است که به دنبال کاهش الزامات اداری و هدایت منابع بیشتری به سمت بهبود زیرساخت‌ها می‌باشد.
معیار نهایی موفقیت برای ارتش ایالات متحده این خواهد بود که آیا این تغییرات به افزایش لایروبی و دسترسی مطمئن‌تر به بنادر و آبراه‌های کشور منجر می‌شود یا خیر.
به گفته ژنرال مایکل کِلی، «معیار موفقیت این نیست که چند قرارداد اعطا کنیم؛ بلکه این است که چند یارد مکعب ما جابجا می‌شود. آیا سیستم ناوبری آمریکا در زمان نیاز آماده است یا خیر؟»
بیشتر بخوانید: محمد کعب‌عمیر: مدیریت بحران انرژی نیازمند اتاق جنگ است · افزایش قیمت نفت خام به ۱۰۹ دلار و نگرانی‌های اروپا در زمستان
