تحلیل هزینه‌های کریدور کروز متانول سبز آلاسکا، هزینه‌های لازم برای راه‌اندازی این پروژه را ۱.۴ میلیارد دلار برآورد کرده است. این مطالعه که به بررسی امکان‌سنجی کشتیرانی با کشتی‌های متانول سبز پرداخته، نشان می‌دهد که مسافران باید برای استفاده از این خدمات، هزینه‌های اضافی را بپردازند.
جزئیات پروژه کریدور سبز
در سال ۲۰۲۲، ۱۵ سازمان با منافع مستقیم در حوزه کشتیرانی در این مسیر، پروژه کریدور سبز اقیانوس آرام شمال غربی تا آلاسکا را آغاز کردند. هدف اصلی این گروه از «پیشگامان» بررسی امکان ایجاد نخستین کریدور سبز کروز در جهان بود که با تسریع در به‌کارگیری کشتی‌های با انتشار کم و صفر گازهای گلخانه‌ای محقق می‌شود.
بیشتر بخوانید: استراتژی جدید اتحادیه اروپا بر امنیت دریایی و کابل‌های زیرآبی در قطب شمال تأکید دارد
چالش‌های مالی و اقتصادی
مطالعه‌ای که توسط مرکز مایر اسک مک‌کینی مولر برای حمل و نقل بدون کربن انجام شد، به این نتیجه رسید که هرچند کریدور متانول سبز از لحاظ فنی و مقرراتی ممکن است، اما با چالش‌های مالی سنگینی روبه‌رو است. برای اقتصادی کردن این پروژه، لازم است که شکاف هزینه‌ای ۱.۴ میلیارد دلار به منظور حمایت از عملیات کریدور در طول ۲۵ سال پر شود.
این کریدور به یک بازار نیاز دارد که مایل به پرداخت هزینه‌های سبز برای حمل و نقل کم‌کربن باشد. برای اینکه این کریدور قابل اجرا باشد، مسافران باید مایل به پرداخت هزینه‌ای اضافی بین ۳۶۰ تا ۴۸۰ دلار در هر کروز باشند. با تأمین مالی بهینه و پذیرش مقررات چارچوب خنثی کردن کربن IMO، این هزینه ممکن است به ۱۸۵ تا ۲۸۰ دلار کاهش یابد.
اگر مقررات NZF در نظر گرفته نشود و تنها تأمین مالی بهینه در نظر گرفته شود، مسافران باید بین ۳۱۰ تا ۴۰۵ دلار پرداخت کنند. بنابراین، این پروژه همچنان با چالش‌های اقتصادی در تحقق قابلیت اجرایی روبرو است.
علاوه بر چالش‌های مالی، کریدور با مشکلات دیگری نیز مواجه است. به‌ویژه، هنوز نیاز به حل فاصله‌های موجود در تأمین سوخت و زیرساخت‌های منطقه‌ای وجود دارد. تحولات سیاست‌های ایالات متحده نیز به عدم قطعیت‌ها افزوده است و در حالی که برنامه‌ریزی برای سرمایه‌گذاری در تأسیس یک واحد تولید متانول سبز در ایالات متحده وجود داشت، تغییر موضع دولت ترامپ در مورد سوخت‌های جایگزین، دینامیک‌ها را تغییر داده است.
این مطالعه بر اساس سناریویی است که در آن چهار کشتی کروز در یک فصل ۲۰ سفر رفت و برگشت انجام می‌دهند و سوخت خود را در سیاتل یا ونکوور تأمین می‌کنند. برای این مسیر، سالانه ۱۲۰,۰۰۰ تن متانول سبز نیاز خواهد بود. به این ترتیب، این امکان فراهم می‌شود که حدود ۳۲۰,۰۰۰ مسافر در کروزهای کم‌انتشار شرکت کنند و ۲۲۴,۰۰۰ تن CO۲e در هر فصل کاهش یابد.
در طول ۲۵ سال عمر این کریدور، در مجموع ۵.۶ میلیون تن CO۲e توسط چهار کشتی کروز که در مسیر آلاسکا با متانول سبز فعالیت می‌کنند، کاهش خواهد یافت.
این مطالعه درک بندر از الزامات تولید، تحویل و تأمین سوخت متانول سبز در کشتی‌های کروز در این مسیر را افزایش داده است. بندر سیاتل از این یافته‌ها برای بررسی مسیرهای سوخت‌های دریایی پایدار در اقیانوس آرام شمال غربی استفاده خواهد کرد.
بیشتر بخوانید: دومین نشست تخصصی مدیران کل پدافند غیرعامل کشور در یزد آغاز شد · تایوان برنامه‌ریزی برای سرمایه‌گذاری ۴.۴ میلیارد دلاری در پروژه LNG آلاسکا دارد
