SGMF (انجمن گاز به عنوان سوخت دریایی) با انتشار مطالعهای جدید درباره متانول، ارزیابی چرخه زندگی سه سوخت جایگزین شامل LNG، آمونیاک و متانول را به اتمام رساند. این ارزیابیها به مالکان کشتیها کمک میکند تا دیدگاهی جامعتر از تأثیرات زیستمحیطی این سوختها داشته باشند و نه تنها بر اساس خروجیهای ناشی از احتراق آنها، بلکه با توجه به روش تولید آنها تصمیمگیری کنند.
عملکرد گازهای گلخانهای و مزایای متانول
در بررسیهای انجام شده، مشخص شد که آمونیاک در زمینه کاهش گازهای گلخانهای عملکرد بهتری دارد. ارزیابی SGMF در سال ۲۰۲۴ نشان داد که بسته به مسیر تولید و فناوری موتور، این سوخت میتواند تا ۶۱% نسبت به سوختهای نفتی معمولی کاهش انتشار گازهای گلخانهای داشته باشد. با این حال، مزیت اقلیمی آمونیاک به شدت به روش تولید هیدروژنی که برای ساخت آن استفاده میشود وابسته است. همچنین، کنترل اکسید نیتروژن و NOx و چالشهای مربوط به سمی بودن آن نیز مسائلی جدی در این زمینه محسوب میشوند.
بیشتر بخوانید: پزشکیان: شرط ایران برای باز ماندن تنگه هرمز مشخص شد
مقایسه LNG، متانول و آمونیاک
LNG به عنوان گزینهای بالغ برای کوتاهمدت معرفی شده است، حتی اگر بهترین انتخاب برای کاهش دیاکسید کربن نباشد. ارزیابی سوم LNG که امسال منتشر شد نشان داد که LNG میتواند بسته به فناوری موتور، انتشار گازهای گلخانهای را بین ۱۱% تا ۲۵% نسبت به MGO کاهش دهد. در عوض، متانول به دلیل وضعیت مایع در دماهای محیطی، انتقال عملیاتی آسانتری دارد. این ویژگی به سرعت رشد آن به عنوان یکی از سوختهای جایگزین در صنعت کشتیرانی کمک کرده است. اما متانول معمولی که از سوختهای فسیلی تولید میشود، اغلب مزایای قابل توجهی ندارد و ممکن است بدتر از سوختهای نفتی عمل کند.
SGMF در تمامی این مطالعات بر اهمیت مسیر تولید سوخت تاکید کرده و به مالکان کشتیها توصیه کرده است که سوالات خود را به چگونگی تولید سوختها متمرکز کنند. به عبارت دیگر، این نهاد تصمیمگیری برای انتخاب سوخت مناسب را به عواملی فراتر از نوع سوخت محدود میکند.
کلودیا بیومر، مدیر ارتباطات و عضویت SGMF، در این راستا اظهار داشت: "این SGMF نیست که تصمیم بگیرد کدام سوخت بهترین است، اما آنچه از انجام سه ارزیابی چرخه زندگی مشخص میشود این است که مسیر تولید اهمیت دارد. تمامی سوختها پتانسیل خوبی برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای دارند، اما به مسیر تولید آنها وابسته است."
SGMF در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد و در ابتدا با هدف ارتقاء ایمنی و بهترین شیوهها در استفاده از گاز به عنوان سوخت دریایی شکل گرفت. سپس دامنه فعالیتهای خود را به سوختهای با نقطه اشتعال پایین دیگر از جمله متانول، آمونیاک و هیدروژن گسترش داد. عضویت این انجمن شامل مالکان کشتی، تأمینکنندگان سوخت، بنادر، جوامع کلاس و تأمینکنندگان فناوری میشود.
بیشتر بخوانید: آزادی کشتی باربری Sward پس از ۱۳۸ روز اسارت توسط دزدان دریایی · هافنیای برلین به بزرگترین سهامدار ترم تبدیل میشود
