گاز طبیعی مایع‌شده (LNG) در محاسبات جهانی انرژی به عنوان سوختی با انتشار کمتر از زغال‌سنگ شناخته می‌شود، اما این برتری در صورتی دقیق‌تر مشخص می‌شود که تمامی مراحل تولید، از استخراج تا مصرف، به دقت محاسبه شود. گزارش اخیر آژانس بین‌المللی انرژی به تاریخ سپتامبر ۲۰۲۶، میانگین شدت انتشار زنجیره تأمین LNG را ۱۸٫۶ گرم معادل دی‌اکسیدکربن به ازای هر مگاژول گاز تحویلی برآورد کرده است.
اهمیت اقتصادی گاز طبیعی برای ایران
ایران به عنوان یکی از بزرگ‌ترین دارندگان ذخایر گاز جهان، با چالش‌هایی چون رشد مصرف داخلی، محدودیت صادرات و نیاز به سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها مواجه است. ارزیابی گاز تنها به عنوان سوختی کم‌آلاینده‌تر از زغال‌سنگ، تصویر کاملی از ارزش واقعی آن ارائه نمی‌کند. بهره‌وری مصرف، مهار نشت متان و امکان دسترسی به بازارهای صادراتی، از عوامل کلیدی در تبدیل این مزیت بالقوه به درآمد و امنیت انرژی به شمار می‌روند.
بیشتر بخوانید: آغاز تحرکات جدید نظامی در آب‌های هرمز و دریای سیاه
چگونگی محاسبه انتشار گاز طبیعی
گزارش آژانس بین‌المللی انرژی برای محاسبه شدت انتشار LNG، پنج مرحله اصلی را لحاظ می‌کند: استخراج و انتقال اولیه، مایع‌سازی، حمل دریایی، بازگازسازی و نشت گاز در طول زنجیره تأمین. میانگین شدت انتشار ۱۸٫۶ گرم CO₂ به ازای هر مگاژول، معیاری برای سنجش کیفیت زنجیره تأمین است. این عدد باید به عنوان یک «شدت انتشار» در نظر گرفته شود که امکان مقایسه زنجیره‌های تأمین مختلف را فراهم می‌آورد.
با وجود این، این گزارش به وضوح بیان می‌کند که انتشار ناشی از توزیع گاز پس از بازگازسازی و احتراق نهایی آن در نیروگاه‌ها، کارخانه‌ها یا ساختمان‌ها در این عدد منظور نشده است. بنابراین، برای درک دقیق از اثرات اقلیمی LNG، به محاسبه جامع‌تری نیاز است که شامل تمامی مراحل زنجیره تأمین باشد.
آژانس بین‌المللی انرژی همچنین اعلام کرده است که ۹۵ درصد گاز طبیعی مصرف‌شده در سال ۲۰۲۴، با لحاظ انتشار چرخه عمر، نسبت به زغال‌سنگ انتشار کمتری داشته است. این دو عدد به وضوح نشان می‌دهند که مزیت اقلیمی گاز واقعی است، اما به کیفیت تولید و انتقال آن وابسته است.
بیشتر بخوانید: اوکراین قصد فروش نفتکش توقیف‌شده Emmakris III را دارد · JERA کنترل اکثریت Pan Pacific Energy را در پروژه LNG استرالیا به دست آورد
