رژیم سپاهی حاکم بر ایران در تلاش است تا با ایجاد اختلال در جریان کشتیرانی و افزایش هزینههای بیمه، به نوعی کنترل بر تنگه هرمز اعمال کند. این اقدامها که به نظر میرسد در راستای قدرتنمایی و ایجاد فشار بر طرفهای مقابل باشد، در واقع به یک پارادوکس خودتحریمی تبدیل شده است.
تلاشهای ناکام و هزینههای بالا
در ماههای اخیر، رژیم سپاهی با اتخاذ تدابیر مختلف سعی کرده تا کشتیرانی در این منطقه حساس را مختل کند. با این حال، این تلاشها نتوانسته است به انسداد کامل تنگه هرمز منجر شود. در عوض، افزایش هزینههای بیمه و قیمت انرژی، تبعات منفی برای خود رژیم به همراه داشته است. در واقع، این اقدامات به جای تحت فشار قرار دادن طرف مقابل، به افزایش هزینههای داخلی و بینالمللی منجر شده است.
تسلیم سیاسی یا خودتحریمی؟
رژیم سپاهی امیدوار است که با این اقدامات، طرف مقابل را به تسلیم سیاسی وادارد، اما واقعیت این است که این استراتژی بیشتر شبیه به یک بازی خطرناک است که ممکن است به تلهای برای خود رژیم تبدیل شود. افزایش تنشها در این منطقه حساس، نه تنها به نفع ایران نیست، بلکه میتواند به انزوای بیشتر این رژیم منجر شود.
به نظر میرسد که رژیم سپاهی باید به جای ادامه این سیاستهای تهاجمی، به دنبال راهحلهای معقولتری باشد. چرا که تاریخ نشان داده است که قدرتنماییهای نظامی در نهایت به نتایج مطلوب نمیانجامد و تنها به آسیبهای بیشتر و انزوای بیشتر میانجامد.
