تعداد فزاینده‌ای از نفتکش‌های بسیار بزرگ (VLCC) به دلیل افزایش حملات ایران از خلیج فارس به سمت دیگر مسیرها تغییر جهت داده‌اند. این وضعیت به‌ویژه برای ارسال محموله‌های نفتی در شرایط جنگی تهدیدی جدی به شمار می‌آید.
توقف یا تغییر مسیر نفتکش‌ها
بر اساس داده‌های ردیابی نفتکش‌ها، حداقل ۱۰ نفتکش بسیار بزرگ و چند کشتی Suezmax در روزهای اخیر از نزدیک شدن به بندر الفجیره در امارات متحده عربی خودداری کرده یا مسیر خود را تغییر داده‌اند. این تغییرات در شرایطی صورت می‌گیرد که سایر نفتکش‌ها هنوز به سفرهای خود ادامه می‌دهند، اما عقب‌نشینی این نفتکش‌ها در میان حملات تقریباً روزانه در اطراف تنگه هرمز و نزدیکی بندر الفجیره، نگرانی‌های تازه‌ای را در مورد پایداری جریان نفت از این آبراه به وجود آورده است.
بیشتر بخوانید: ذخایر راهبردی نفت آمریکا تحت فشار بحران خلیج فارس قرار گرفته است
پیامدهای اقتصادی
بندر الفجیره به‌عنوان یک مقصد موقت برای نفتکش‌ها شناخته می‌شود که در نهایت به سمت خلیج عمان حرکت می‌کنند، جایی که می‌توانند محموله‌ها را از طریق انتقال کشتی به کشتی جمع‌آوری کنند. بنابراین، تعداد کشتی‌هایی که به سمت این بندر حرکت می‌کنند، نشان‌دهنده تمایل اپراتورهای نفتکش برای نزدیک شدن به این آبراه است. این تغییر مسیر می‌تواند تهدیدی برای روشی باشد که به صادرات نفت خلیج فارس کمک کرده و آن را به سطحی نزدیک به وضعیت پیش از جنگ برساند.
نفتکش‌های بزرگ می‌توانند در نزدیکی الفجیره و در آب‌های عمان منتظر بمانند، در حالی که نفتکش‌های شاتل برای عبور از این تنگه که خطر بیشتری دارد، اقدام می‌کنند. این سیستم به عرضه مستمر نفتکش‌های دریافت‌کننده وابسته است، بنابراین عقب‌نشینی قابل‌توجه نفتکش‌های خالی می‌تواند جریان نفت را کند کرده و باعث شود نفتکش‌های شاتل به مدت طولانی‌تری در انتظار بمانند.
علاوه بر این، عقب‌نشینی نفتکش‌ها در شرایطی رخ می‌دهد که پاداش‌های مالی قابل توجهی در انتظار آنهاست. کمبود جهانی نفتکش‌ها هزینه‌های حمل و نقل را به سطوح فوق‌العاده‌ای افزایش داده است. به‌طور مثال، اجاره یک کشتی برای حمل نفت از ایالات متحده به چین اکنون هزینه‌ای بیشتر از پرتاب یک موشک به فضا دارد.
بیشتر بخوانید: جهش هزینه حمل‌ونقل صادرات نفت آمریکا را مختل کرد · محموله نفت در مسیر جدید به روسیه پس از تحریم‌های اخیر
