صنعت دریایی در آغاز سال ۲۰۲۶ با عدم قطعیت‌های بیشتری نسبت به سال گذشته روبه‌رو است. مهم‌ترین مقررات جهانی در زمینه حمل‌ونقل دریایی، چارچوب خنثی‌سازی کربن سازمان دریانوردی بین‌المللی (IMO)، در سال ۲۰۲۵ به‌طور اصولی توافق شد، اما تصویب رسمی آن به تعویق افتاده است. این چارچوب به‌عنوان یک استاندارد سوخت جهانی طراحی شده که شدت انتشار گازهای گلخانه‌ای را در طول زمان کاهش می‌دهد و به‌وسیله مکانیزمی که قیمت‌گذاری بر انتشار گازها را انجام می‌دهد، کشتی‌های پاک‌تر را تشویق می‌کند.
عدم قطعیت در تصویب چارچوب خنثی‌سازی کربن
تصویب نهایی این چارچوب به سال ۲۰۲۶ موکول شده است و شکل نهایی، زمان‌بندی و دامنه جغرافیایی آن هنوز مشخص نیست. اگر این چارچوب به شکلی نزدیک به وضعیت کنونی‌اش تصویب شود، الزامات اولیه از سال ۲۰۲۸ آغاز خواهند شد. این عدم قطعیت در کنار تصویر منطقه‌ای که هم‌اکنون در حال اجراست، به‌ویژه در اتحادیه اروپا، که سیستم تجارت انتشار گازهای گلخانه‌ای را از ژانویه ۲۰۲۶ برای حمل‌ونقل دریایی به‌طور کامل اجرا کرده، قابل توجه است.
بیشتر بخوانید: حملات حوثی‌ها به فرودگاه‌های سعودی جان سه نفر را گرفت
تأثیر مقررات منطقه‌ای بر تصمیم‌گیری‌های کشتی‌داران
مقررات ملی، کشورهای بندری و چارترکنندگان بزرگ در حال افزودن شرایط خاص خود به این استانداردها هستند. این بدان معناست که مالکانی که امروز اقدام به سفارش کشتی می‌کنند، باید به یک مجموعه قوانین که هم‌اکنون الزام‌آور است و مجموعه دیگری که هنوز در حال تدوین است، پایبند باشند. این وضعیت، مالکان را به سمت سفارش کشتی‌های سنتی و به تعویق انداختن تصمیمات سخت سوق می‌دهد. با این حال، این روند باید متوقف شود، زیرا تصویر به‌سادگی به‌طور واضحی روشن نخواهد شد.
تجزیه و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که تکه‌تکه شدن مقررات به‌عنوان یک وضعیت دائمی در نظر گرفته خواهد شد و مالکان که در انتظار قطعیت هستند، در واقع در حال انتظار چیزی هستند که دیگر نخواهد آمد. حتی اگر IMO چارچوب خود را در پایان سال تصویب کند، رژیم اروپایی هم‌اکنون الزام‌آور بوده و تجارت را تحت تأثیر قرار داده است.
مالکانی که به‌دنبال طراحی کشتی‌های خود هستند، باید به این تکه‌تکه شدن توجه کنند و کشتی‌هایی بسازند که با مجموعه‌ای از نتایج مختلف سازگار باشند. این رویکرد باعث می‌شود کشتی‌ها توانایی تطبیق با تغییرات آینده را داشته باشند و از ریسک‌های ناشی از قوانین مختلف مصون بمانند.
چالش‌های پیش‌رو و آینده صنعت دریایی
سوالی که باقی می‌ماند این است که آیا می‌توان به طراحی کشتی‌هایی که هیچ راهی برای الکتریکی شدن پاک ندارند، امیدوار بود. در این راستا، راه‌حل در طراحی قابلیت انطباق در حال حاضر نهفته است. این شامل کارایی بدنه و پیشرانه است که نیاز به انرژی را کاهش می‌دهد و می‌تواند سوخت‌های جایگزین یا کمک‌های باد را بدون نیاز به بازسازی ساختاری بپذیرد.
در نهایت، ابعاد شهرتی این موضوع نیز باید در نظر گرفته شود. با گسترش الزامات گزارش‌دهی انتشار گازها در زنجیره تأمین بزرگ‌ترین مالکان بار دنیا، توانایی نشان‌دادن عملکرد واقعی با داده‌های قابل تأیید به یک پرسش مجوز فعالیت تبدیل شده است. کشتی‌هایی که می‌توانند به‌طور خودکار ارقام تأیید شده تولید کنند، قادر به ایستادگی در برابر چالش‌های نظارتی خواهند بود.
بیشتر بخوانید: حملات حوثی‌ها به فرودگاه عدن و افزایش تنش‌ها در یمن · Bower Offshore مالکیت کشتی تامین‌کننده Songa Commander را به دست آورد
