جنگها معمولاً بر اساس تعداد کشتهها، خانههای ویرانشده و شهرهای محو شده سنجیده میشوند، اما کمتر به آنچه در زیر آوار میگذرد توجه میشود. در سراسر جنوب لبنان، انفجارهای مکرر نه تنها فاجعهٔ انسانی را به همراه دارند بلکه زیستگاههای باستانی سنگی را که برای قرنها مأمن کلونیهای «هیراکسی» بودهاند، نابود میکنند.
تخریب زیستگاهها و حیات وحش
در این میان، «هیراکسی سنگی» سوری به شدت به مناظر شکنندهٔ این منطقه وابسته است. این موجود کوچک نه تنها نمایانگر تنوع زیستی است، بلکه نمادی از fragility اکوسیستمهای محلی نیز میباشد. به عنوان بنیانگذار یک سازمان زیستمحیطی در این منطقه، تلاش کردهام تا آسیبهای ناشی از جنگ را بر جنگلها، حیاتوحش و اکوسیستمهای شکنندهٔ مرزی مستند کنم.
با توجه به آمارها، جنگها باعث تخریب و نابودی محیط زیست در مقیاس وسیعی میشوند. در حالی که توجه عموم به تلفات انسانی و ویرانیهای شهری معطوف میشود، اما واقعیت این است که جنگها میتوانند عواقب زیستمحیطی بیپایانی داشته باشند. این تخریبها نه تنها به حیات وحش آسیب میزند، بلکه بر کیفیت زندگی انسانها نیز تأثیر میگذارد.
چشمانداز آینده و مسئولیت ما
دیگر زمان آن رسیده است که به این حقیقت تلخ پی ببریم که جنگها فقط زندگی انسانها را نابود نمیکنند، بلکه به نابودی اکوسیستمها و تنوع زیستی نیز منجر میشوند. «هیراکسی سنگی» در حال حاضر در معرض خطر جدی قرار دارد و این همان چیزی است که باید به آن توجه کنیم. ما به عنوان انسانها باید مسئولیتهای زیستمحیطی خود را جدی بگیریم و از تخریبهای ناشی از جنگ جلوگیری کنیم.
